Grant family

Op zondag ben ik naar de Grant familie geweest. Nicht Kerry had contact met me gezocht via Facebook en was in Sydney for een paar dagen. Bij haar tante en oom Pat en Ken (ook mijn tante en oom eigenlijk) verbleef ze met haar dochter Lilly en we besloten dat het een goede gelegenheid was voor mij om wat leden van de Grant familie te ontmoeten. Tante Patricia en haar man Ken (broer van Vincent), Kerry's moeder Fay (getrouwd met Ray, Vincents andere broer), tante Anne (een zus van Vincent) en haar zoon John en diens verloofde. Ook was er Emily, een geadopteerde dochter van Pat en Ken met haar zoontje Nathaniel. Het was een hele goede middag maar wel met veel emotie. Ik kon het vooral goed vinden met Kerry en aunty Anne, een hele lieve oudere dame met wie ik een heel goed gesprek over Vincent voerde en wat er destijds allemaal is gebeurd.
Hier twee foto's. Op een ervan houd ik in mijn handen het portret van mijn grootvader van vaders kant dat daar aan de wand hing. De gelijkenis is treffend en ik kon het zelf ook zien wat heel vreemd was. Op de andere foto sta ik met van links naar rechts John, aunty Anne, ik, Lilly en Kerry en uncle Ken.

Familie

Via Facebook heeft een nicht van mij, Kerry Baker geheten, contact met mij gezocht. Haar vader is Ray Grant, een van de twee broers van Vincent. Kerry lijkt me heel sympathiek en is erg geinteresseerd in mijn levensverhaal en heeft zich altijd bij Vincent betrokken gevoeld. We hebben via email en Facebook ervaringen uitgewisseld en ze schrijft ook hetgeen leuk is voor mij. Ze woont in Tralee, een uur of zes rijden ten noorden van Sydney. Maar binnenkort komt ze naar Sydney en het ziet ernaar uit dat Lisa en ik haar kunnen ontmoeten. De andere broer van Vincent, Ken woont met Patricia in West Pennant Hills, een wijk in Sydney en hoogst waarschijnlijk zien we daar Kerry op een zondagmiddag over een paar weken. Anne, een zus van Vincent, zal er mogelijk ook zijn. Spannend..

Engagement party

Home Sweet Home

Eindelijk was het dan zover. Afgelopen zaterdag was de dag van de verhuizing. De nacht tevoren waren we tot 2 uur op om nog in te pakken en van alles uit te zoeken. Verhuizen wanneer je full time werkt en weinig vrije tijd hebt valt niet mee. Op zaterdag zou om negen uur in de morgen de verhuisploeg moeten verschijnen maar die waren in geen velden of wegen te bekennen. We wisten dat de baas van dat verhuisbedrijf in Manilla was en niet op tijd terug kon komen. Maar hij had ons ervan verzekerd dat z'n ploeg om negen uur er zou zijn. Om twaalf uur 's middags waren ze er nog niet. Al onze spullen waren klaar om te gaan, huur opgezegd et cetera dus ik moest heel snel proberen een ander bedrijf te vinden. En dat was niet eenvoudig op een zaterdag zonder reservering. Uiteindelijk vond ik een goede kerel, good old Brian, die twee van zijn collega's bereid vond om een extra verhuizing te verzorgen. Toen, binnen een uur hetgeen ongelofelijk was er een grote truck verscheen met daarop in grote letters: SOS Removal Company, dacht ik bij mezelf: S.O.S. Gelukkig!

Een paar uren later was alles over naar het nieuwe onderkomen. En we hebben het prima naar onze zin ook al valt er nog een hoop te doen. Zelfs Tessa de kat vindt het geweldig. En daar gaat het maar om, nietwaar?

Party

Geweldig succes, het verlovingsfeest gisteren. Veel dansen, uitstekend voedsel van de Italiaanse chef Celso, speeches van mij, en ook van Lisa en Alana. Lisa's vriendin Vicki was speciaal uit Brisbane ingevlogen.
Hier alvast een foto, genomen door onze vriend Peter.

Voetjebal

Helaas de Aussies liggen eruit. We zijn ook eigenlijk meer rugbyspelers dan voetballers. Maar Oranje stoomt verder, prachtig. En we krijgen ook de kraker Engeland-Duitsland! De Engelsen hebben de Krauts tweemaal eerder verslagen, in 1918 en in 1945 dus dat wordt vast spannend.

1 Year Anniversary

Vandaag is het precies 1 jaar geleden dat Lisa en ik elkaar ontmoetten in Balmain. Het is een prachtig jaar geweest, nog nooit tevoren was ik zo intens gelukkig. Ik ben nu eenmaal een van die blokes die het geen probleem vindt om dat te zeggen. Het leven dat ik nu leidt is echt en volledig, met ups en downs en volop passie, liefde en vertrouwen. Wie had dat kunnen dromen?

Zo dadelijk gaan we naar het mooie restaurant Banjo's Patterson's Cottage om te genieten een heerlijke lunch. Daarna trekken we de stoute gymschoenen aan en gaan we een stuk wandelen en dan 's avonds een Roast Pork, het kon slechter.